De jongere wordt opgehaald door de testleider en meegenomen naar de testruimte. Daar krijgt de jongere eerst een korte uitleg over wat er in de volgende 3,5 uur gedaan wordt. Dan wordt er een korte vragenlijst door de testleider afgenomen. De jongere kan nu, maar ook later tijdens het onderzoek, vragen stellen of om extra uitleg vragen. Als er geen vragen meer zijn, wordt de jongere aangesloten aan de meetapparatuur. Dit houdt in dat er elektroden geplakt worden op de borst en de rug. Voor het opplakken van de elektroden vragen we jongeren altijd even hun shirt uit te doen.

Vervolgens mag de jongere voor de deelnemercomputer gaan zitten en wordt de vingerbloeddruk meter aangesloten. De jongeren is nu dus met allerlei kabels verbonden aan een meetkastje. Dat is vaak even wennen, maar de meeste jongeren vinden dat meer “cool” dan vervelend.

Nu kan de jongere de eerste vragenlijsten op de computer invullen terwijl de testleider kijkt of alle signalen zodanig doorkomen dat er een goede meting kan plaatsvinden. Daarna gaat de echte meting van start. De jongeren krijgt nu allerlei taakjes en opdrachten van de testleider. De meeste taakjes zijn op de computer. Zo is er bij voorbeeld een taak waarbij je foto’s te zien krijgt en geluiden hoort, en is er een taak waarbij de jongere punten kan winnen of verliezen. Maar er zijn ook taken die niet aan de computer gedaan worden, zoals een opdracht waarbij de jongere iets moet vertellen over een door ons verzonnen, spannende situatie, of een spel waarbij de jongeren geld kan winnen. Alle taken vinden in de onderzoeksruimte plaats en de testleider is altijd in de ruimte aanwezig.

Tijdens het onderzoek zullen wij de jongere nog vijf keer vragen om op een watje te kauwen, net als in de ochtend bij het wakker worden. Na afloop van de taken worden er nog een aantal vragenlijsten op de computer afgenomen. Daarna worden de meetinstrumenten afgekoppeld en de elektroden er weer afgehaald.